بازدید : 1967
دسته بندی : پرسش و پاسخ
تاریخ : دی ۱۷, ۱۳۹۵

ﺑﺮﺍﻱ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻧﺎﻳﺐ ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ(عج)، ﻣﻌﻴﺎﺭﻫﺎﻳﻲ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ ﺁﻥ‌ﻫﺎ ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻥ ﺩﺭ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ، ﻓﺮﺩ ﻳﺎ ﺍﻓﺮﺍﺩﻱ ﺭﺍ ﻳﺎﻓﺖ ﻛﻪ ﺻﻠﺎﺣﻴﺖ ﺍﻳﻦ ﻣﻘﺎﻡ ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ.

ﺑﺮﺍﻱ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻧﺎﻳﺐ ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ(عج)، ﻣﻌﻴﺎﺭﻫﺎﻳﻲ ﻭﺟﻮﺩ ﺩﺍﺭﺩ ﻛﻪ ﺑﺎ ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ  ﺁﻥ‌ﻫﺎ ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻥ ﺩﺭ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ، ﻓﺮﺩ ﻳﺎ ﺍﻓﺮﺍﺩﻱ ﺭﺍ ﻳﺎﻓﺖ ﻛﻪ ﺻﻠﺎﺣﻴﺖ ﺍﻳﻦ ﻣﻘﺎﻡ ﺭﺍ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ. ﺍﻟﺒﺘﻪ، ﺑﺎﻳﺪ ﺩﺍﻧﺴﺖ ﻛﻪ ﺍﻳﻦ ﻧﻴﺎﺑﺖ، ﻧﻴﺎﺑﺖ ﺧﺎﺹ ﻧﻴﺴﺖ؛ ﻳﻌﻨﻲ، ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ (عج) ﺷﺨﺼﻲ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺻﻮﺭﺕ ﻣﻌﻴﻦ ﻭ ﻣﺸﺨﺺ ﻣﻌﺮﻓﻲ ﻧﻤﻲ ﻛﻨﺪ؛ ﺑﻠﻜﻪ ﺍﻳﻦ ﻧﻴﺎﺑﺖ، ﻧﻴﺎﺑﺖ ﻋﺎﻡ ﺍﺳﺖ؛ ﻳﻌﻨﻲ ﻫﺮ ﻛﺲ ﺩﺍﺭﺍﻱ ﺻﻔﺎﺕ ﺧﺎﺻﻲ ﺑﺎﺷﺪ، ﺑﻪ ﻃﻮﺭ ﻋﺎﻡ، ﺍﺯ ﻃﺮﻑ ﺍﻣﺎﻡ ﺯﻣﺎﻥ (عج)، ﻣﺠﺎﺯ ﺍﺳﺖ ﺍﺣﻜﺎﻡ ﺍﻟﻬﻲ ﺭﺍ ﺗﺒﻴﻴﻦ ﻛﻨﺪ ﻭ ﺷﺆﻭﻧﻲ ﺭﺍ ﻛﻪ ﺍﻣﺎﻡ ﺑﺮ ﻋﻬﺪﻩ ﺩﺍﺭﺩ ﺑﺮ ﻋﻬﺪﻩ ﺑﮕﻴﺮﺩ.

حدیث مفصلی از امام صادق (ع) در احتجاج طبرسی در این زمینه هست که میفرماید: «و اما من کان من الفقهاء صائنا لنفسه حافظا لدینه مخالفا علی هواه مطیعا لامر مولاه فللعوام ان یقلدوه»؛ «و اما هر یک از فقهاء که خوددار و حافظ دین خود و مخالف هوای نفس و مطیع فرمان مولای خود باشد، مردم عوام حق دارند از او تقلید کنند»،
ودر کتاب کمال الدین امده است که در این باره امام زمان علیه السلام میفرماید:وَ أَمَّا الْحَوَادِثُ الْوَاقِعَهُ فَارْجِعُوا فِیهَا إِلَى رُوَاهِ حَدِیثِنَا فَإِنَّهُمْ حُجَّتِی عَلَیْکُمْ وَ أَنَا حُجَّهُ اللَّهِ

ﻭ ﺍﻣّﺎ ﺣﻮﺍﺩﺙ ﻭﺍﻗﻌﻪ، ﺩﺭ ﺑﺎﺭﻩ ﺁﻥ ﻣﺴﺎﺋﻞ ﺑﻪ ﺭﺍﻭﻳﺎﻥ ﺣﺪﻳﺚ ﻣﺎ ﺭﺟﻮﻉ ﻛﻨﻴﺪ ﻛﻪ ﺁﻧﺎﻥ ﺣﺠّﺖ ﻣﻦ ﺑﺮ ﺷﻤﺎ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﻣﻦ ﻧﻴﺰ ﺣﺠّﺖ ﺧﺪﺍ ﺑﺮ ﺁﻧﻬﺎ ﻫﺴﺘﻢ.

پس باتوجه به این دو حدیث وانچه ﺍﺯ ﻗﺮﺁﻥ ﻭ  ﺳﻨّﺖ ﺍﺳﺘﻔﺎﺩﻩ ﻣﻲ ﺷﻮﺩ، شرایط نائب عام ﺑﻪ ﺷﺮﺡ ﺯﻳﺮ ﺍﺳﺖ:

۱-ﻋﺎﻟﻢ ﺑﻮﺩﻥ ﻭ ﺩﺍﺷﺘﻦ ﻗﻮﻩ ﺍﺟﺘﻬﺎﺩ ﻭ ﺍﺳﺘﻨﺒﺎﻁ ﺍﺣﻜﺎﻡ ﺍﻟﻬﻲ ﺍﺯ ﻣﻨﺎﺑﻊ ﺁﻥ؛
۲-ﺯﻫﺪ ﻭ ﺗﻘﻮﺍ ﻭ ﭘﺮﻫﻴﺰ ﺍﺯ ﺩﻧﻴﺎ ﭘﺮﺳﺘﻲ ﻭ ﻣﻔﺘﻮﻥ ﻧﺸﺪﻥ ﺑﻪ ﺁﻥ؛
۳-ﺩﺍﺷﺘﻦ ﺑﺼﻴﺮﺕ ﻭ ﻋﺎﻟِﻢِ ﺑﻪ ﺯﻣﺎﻥ ﺑﻮﺩﻥ.

ﺍﻟﺒﺘﻪ ﻫﺮ ﺯﻣﺎﻥ، ﺍﮔﺮ ﭼﻨﺪ ﻧﻔﺮ، ﺩﺍﺭﺍﻱ ﺍﻳﻦ ﺷﺮﺍﻳﻂ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﺑﺎﻳﺪ ﺍَﻋﻠَﻢ ﺁﻧﺎﻥ ﺑﺮﮔﺰﻳﺪﻩ ﺷﻮﺩ ﻭ ﺍﮔﺮ ﻣﺴﺎﻭﻱ ﺑﻮﺩﻧﺪ، ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ﻫﺮ ﻳﻚ ﺍﺯ ﺁﻧﺎﻥ ﻣﺠﺎﺯ ﺍﺳﺖ. ﺍﻟﺒﺘﻪ، ﺩﺭ ﻣﺴﺎﻳﻞ ﺳﻴﺎﺳﻲ ﻭ ﺣﻜﻮﻣﺘﻲ، ﺑﻪ ﺳﺒﺐ ﺁﻥ ﻛﻪ ﻧﻈﺎﻡ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻣﺨﺘﻞ ﻧﺸﻮﺩ، ﺑﺎﻳﺪ ﻳﻚ ﻧﻔﺮ (ﻭﻟﻲّ ﻓﻘﻴﻪ) ﺩﺭ ﺭﺃﺱ ﺍﻣﻮﺭ ﻗﺮﺍﺭ ﮔﻴﺮﺩ ﻭ ﺍﺧﺘﻴﺎﺭﺍﺕ ﺣﻜﻮﻣﺘﻲ ﻧﻴﺰ ﺩﺭ ﺩﺳﺖ ﺍﻭ ﻣﺘﻤﺮﻛﺰ ﺑﺎﺷﺪ، ﻭ ﮔﺮﻧﻪ ﻣﻮﺟﺐ ﺑﻪ ﻫﻢ ﺧﻮﺭﺩﻥ ﺍﻣﻮﺭ ﻣﻲ ﮔﺮﺩﺩ.

ﻳﻚ ﻓﺮﺩ ﺷﻴﻌﻪ ﻛﻪ ﻣﻲ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﺑﻪ ﻭﻇﻴﻔﻪ ﺧﻮﺩ ﻋﻤﻞ ﻛﻨﺪ؛ ﻳﻌﻨﻲ ﻧﺎﻳﺐ ﺍﻣﺎﻡ ﺭﺍ ﺑﺸﻨﺎﺳﺪ ﻭ ﺗﺤﺖﺳﺮﭘﺮﺳﺘﻲ ﺍﻭ، ﻭﻇﺎﻳﻒ ﺍﺟﺘﻤﺎﻋﻲ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺍﻧﺠﺎﻡ ﺑﺮﺳﺎﻧﺪ، ﺍﺯ ﺩﻭ ﺣﺎﻝ ﺧﺎﺭﺝ ﻧﻴﺴﺖ: ﻳﺎ ﺧﻮﺩ ﺗﻮﺍﻧﺎﻳﻲ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻧﺎﻳﺐ ﺭﺍ ﺩﺍﺭﺩ؛ ﻳﻌﻨﻲ ﺧﻮﺩﺵ ﺑﺎ ﻣﺒﺎﻧﻲ ﻭ ﺩﺳﺘﻮﺭﻫﺎﻱ ﺩﻳﻦ ﺁﺷﻨﺎ ﺍﺳﺖ ﻭ ﻣﻲ ﺗﻮﺍﻧﺪ ﺑﺎ ﺑﺮﺭﺳﻲ ﺍﻓﺮﺍﺩ، ﺩﺭﻳﺎﺑﺪ ﻛﻪ ﻛﺪﺍﻡ ﺷﺨﺺ، ﺩﺍﺭﺍﻱ ﺷﺮﺍﻳﻂ ﻧﻴﺎﺑﺖ ﺍﺳﺖ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺻﻮﺭﺕ، ﺑﻪ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﺧﻮﺩ ﻋﻤﻞ ﻣﻲ ﻛﻨﺪ ﻭ ﻳﺎ ﺗﻮﺍﻧﺎﻳﻲ ﺷﻨﺎﺧﺖ ﻭ ﺗﺸﺨﻴﺺ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺻﻮﺭﺕ، ﺑﺎﻳﺪ ﺑﻪ ﺍﻓﺮﺍﺩﻱ ﻛﻪ ﺧُﺒﺮﻩ ﺑﻮﺩﻩ ﻭ ﺗﻮﺍﻧﺎﻳﻲ ﺗﺸﺨﻴﺺ ﺩﺍﺭﻧﺪ، ﻣﺮﺍﺟﻌﻪ ﻛﻨﺪ ﻭ ﺑﺎ ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﻳﻲ ﺁﻧﺎﻥ، ﻧﺎﻳﺐ ﺍﻣﺎﻡ ﺭﺍ ﺑﺸﻨﺎﺳﺪ.

منبع : کتاب آفتاب مهر

لینک کوتاه این مطلب :