بازدید : 1302
دسته بندی : وهابیت
تاریخ : دی ۱۵, ۱۳۹۵

بسم الله الرحمن الرحیم

در مطالب گذشته استدلال علمای احناف برای بیان جواز و طریقه توسل به قبر رسول خدا (ص) بر مبنای آیه ۶۴ سوره نساء ( وَلَوْ أَنَّهُمْ إِذْظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ جَاءُوکَ فَاسْتَغْفَرُوا اللَّهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوَّابًا رَحِیمًا ) را ذکر کردیم .

در این  مطلب و  مطالب  آینده  دیدگاه علمای مذهب  شافعی  اهل سنت را نیز مورد بررسی قرار می دهیم  .

ابن کثیر دمشقی

او  شاگرد ابن تیمیه بوده و تفاسیر و کتاب های زیادی دارد که مورد عنایت  خاص  وهابیت  هم هست .

او در کتاب تفسیر قرآن العظیم خود  در  جلد ۳ صفحه ۵۰۳ ، در ذیل آیه ۶۴  سوره نساء  می نویسد :

وقوله :« ولو أنهم إذ ظلموا أنفسهم جاؤوک فاستغفروا الله واستغفر لهم الرسول لوجدوا الله توابا رحیما » یرشد تعالی العصاه والمذنبین إذا وقع منهم الخطأ والعصیان أن یأتوا الی الرسول (ص) فیستغفروا الله عنده ویسألوه أن یستغفر لهم فإنهم إذا فعلوا ذلک تاب الله علیهم ورحمهم وغفر لهم ولهذا قال : «لوجدوا الله توابا رحیما »

…. خداوند در این آیه بندگان گناهکار خود را ارشاد می کند که اگر گناه و عصیان و سرپیچی از آن ها سر زد ، نزد قبر رسول خدا (ص) بیایند و استغفار کنند و از آن حضرت هم بخواهند که برای او طلب استغفار کند . اگر بندگان گنهگار این کار را انجام دهند ، خداوند آن ها را مورد رحمت و مغفرت خود قرار می دهد و به همین دلیل ( که استغفار پیامبر (ص) در آیه شرط شده ) گناه شما را خداوند می بخشد .

استدلال این عالم شافعی مذهب به آیه قرآن کریم برای  اثبات جواز توسل و لزوم توسل به پیامبر(ص) در بخشیدن گناهان ،ضربه محکمی بر وهابیت است .

ممکن است کسی اشکال وارد کند که ابن کثیر این سخن را فقط برای صحابه گفته است . ابن کثیر پاسخ این مطلب را هم در ادامه بیان کرده است :

وقد ذکر جماعه منهم: الشیخ ابو نصر بن الصباغ فی کتابه « الشامل »             الحکایه المشهوره عن العتبی ، قال : کنت جالسا عند قبر النبی (ص) فجاء اعرابی فقال :  السلام علیک یا  رسول الله ، سمعت الله یقول : « وأنهم إذ ظلموا انفسهم جاوءک فاستغفروا الله واستغفر لهم الرسول  لوجدوا الله توابا رحیما .» وقد جئتک مستغفرا لذنبی ، مستشفعا بک الی ربی ، ثم انشأ یقول :

یا خیر من دفنت بالبقاع اعظمه                    فطاب من طیبهن القاع والاکم

نفسی الفداء لقبر انت ساکنه                   فیه العفاف وفیه الجود والکرم

ثم انصرف الاعرابی ، فغلبتنی عینی ، فرأیت النبی ﴿ص﴾  فی النوم فقال : یا عتبی ، الحق الاعرابی فبشره أن الله قد غفر له .

جماعتی از بزرگان اهل سنت از جمله  ابو نصر بن الصباغ در کتاب الشامل خودش ، حکایت مشهوری را از عتبی نقل کرده است . عتبی گفت : کنار قبر پیامبر (ص) نشسته بودم ، اعرابی آمد و گفت : سلام بر تو ای رسول خدا (ص) . من از خداوند شنیدم که می فرمود : …

من نزد تو آمدم که برای گناهان من طلب استغفار کنی  و من را نزد  خداوند شفاعت کنی ، در ادامه هم شعری سروده .

بعد از سرودن شعر برگشت . حالت خواب به من دست داد و پیامبر بزرگوار اسلام (ص) را در خواب دیدم که فرمودند : ای عتبی ،برو پیش اعرابی و به او بشارت بده که خداوند گناهان تو را بخشید .

 

 

شرح حال  ابن کثیر دمشقی

جلال الدین سیوطی  در خصوص  او می نویسد :

ابن کثیر : الامام المحدث الحافظ ذو الفضائل عماد الدین ابو الفداء اسماعیل بن عمر ابن کثیر بن ضوء بن کثیر القیسی البصروی …

له التفسیر الذی یؤلف علی نمطه مثله والتاریخ وادله التنبیه وتخریج احادیث مختصر ابن الحاجب وشرع فی کتاب کبیر فی الاحکام ….

وقال الذهبی فی المختص : الامام المفتی المحدث البارع ثقه متفنن محدث متقن .

وقال ابن حجر : کان کثیر الاستحضار وسارت تصانیفه فی البلاد فی حیاته وانتفع به الناس بعد وفاته …

قلت : العمده فی علم الحدیث معرفه صحیح الحدیث  وسقیمه وعلله واختلاف طرقه ورجاله جرحا و تعدیلا….

محدث و حافظ ( حافظ صد هزار حدیث ) ….

ابن کثیر تفسیری دارد که تا به حال مانند روشی که در این کتاب تفسیر به کار برده ، نوشته نشده است . ( از نظر آقای سیوطی این تفسیر بهترین تفسیر است ) در ادامه کتاب های ابن کثیر را معرفی می کند ….

آقای ذهبی در کتاب المعجم المختص در مورد آقای ابن کثیر می گوید : ابن کثیر امام ، مفتی ، محدثی با تقوا ، ثقه ، تخصص در علوم مختلف و محدثی قابل اعتماد می باشد .

ابن حجر می گوید : ایشان بسیار حاضر جواب بود و کتاب های زیادی نوشته بود که بعد از مرگش هم قابل استفاده بود .

سیوطی می گوید : ابن حجر ستون علم حدیث در شناختن حدیث صحیح و ضعیف است و اشکالات و اختلافات….

سیوطی ، طبقات الحفاظ ، ص ۵۳۳ ،

لینک کوتاه این مطلب :