بازدید : 1967
دسته بندی : آخرین اخبار شیعه
تاریخ : دی ۱۶, ۱۳۹۵

هشدار رهبری نسبت به خانواده و فرزندان مسؤولان در نظام اسلامى هشدارى است عاقلانه و دلسوزانه، اگر این هشدار جدى گرفته نشود، چه بسا بسیارى از پیشتازان انقلاب بر اثر عدم کنترل و عدم اشراف بر کار وابستگان درجه یک از جایگاه و منزلت رفیع خود تنزل پیدا کنند که این پدیده نه به صلاح آن‏ها است و نه به سود نظام.

 

به گزارش شیعه نویس به نقل از رساء:خانواده نمادى کوچک از جامعه‏ اى بزرگ است. نهاد خانواده استوارترین، مقدس‌‏ترین و تأثیرگذارترین نهاد تربیتى و آموزشى بوده و اگر پایه ‏هاى شخصیت فرزندان در این کانون محبت و مقدس به شایستگى شکل گیرد جامعه‏ اى با قوام و امتى امام پرور و حیاتى رخ مى‏ نماید.

‌در آموزه‏ هاى قرآنى دست یافتن به خانواده و فرزندانى صالح و سالم یکى از دعاها و درخواست‌های «عباد الرحمن» از پروردگار رحمت گستر است.

‌«رَبَّنا هَبْ لَنا مِنْ اَزْواجِنا وَ ذُرِّیّاتِنا قُرَّهَ اَعْیُنٍ وَ اجْعَلْنا لِلْمُتَّقینَ اِماما؛ پروردگارا! به ما از ناحیه همسران و فرزندانمان مایه روشنى چشم عطا کن و ما را پیشواى پرهیزکاران قرار ده.» [۱]

 از این آیه شریفه نکات ظریف و لطیفى به دست مى‌‏آید:

 – دغدغه انسان مسلمان نسبت به سرنوشت زن و فرزندان دغدغه ‏اى الهى و ارزشى است.

 – در امر تربیت خانواده افزون بر تلاش عملى و برنامه‏ ریزى باید از خدا نیز کمک خواست.

 – حرکت به‏ سوى قله ارزش‌ها یعنى امامت، نشانه یک خانواده موفق و بلندهمت است.

 – اگر خانواده‌ها در محضر رب‌العالمین قرار گیرند خروجى‏‌هاى شایسته و برجسته و فرزانه ‏اى را شاهد خواهند بود.

 از مجموع این آیه مى‌‏توان به سه مسؤولیت بزرگ انسان الهى پى برد.

 الف: خودسازى‏

 ب: خانواده ‏سازى‏

 ج: جامعه‏ سازى‏

‌هر فرد مسلمان باید در این سه حوزه احساس مسؤولیت کند و رسالت خود را به انجام رساند.

‌از فراز زیباى «ربنا» تزکیه و تربیت و تهذیب نفس استفاده مى‏شود خودرصدى و خویشتن‏ بانى وظیفه هر فرد مسلمانى است که مى‏ خواهد در شمار بندگان شایسته خداى رحمان قرار گیرد.

‌مراقبت از خانواده، همسر و فرزندان و اشراف بر گفتار و رفتار آنان گام دیگرى براى رسیدن به جامعه ایده‏ آل و مورد عنایت خداى رحمان است که اگر این دو گام به‌درستی و استوارى برداشته شود، ساختن جامعه دینى که در آن پیوند بین امام و امت به زیباترین شیوه شکل مى ‏گیرد ملموس و مشهود خواهد بود «وَ اجْعَلْنا لِلْمُتَّقینَ اِماما.»

کانون کمال آفرین‏

‌خانواده دو ریشه دارد و یک ثمره، ریشه‏ هاى اصلى کانون خانواده را مرد و زن تشکیل مى‏‌دهند و نتایج و ثمرات آن فرزندان هستند، اگر پدر و مادر هر یک در جایگاه خود قرار گیرند و به وظیفه انسانى و الهى خویش عمل کنند خروجى کار آنها فرزندان سالم و صالحى خواهد بود که به تعبیر خداوند متعال «قره العین»‌ یعنى مایه نور چشم و عامل زینت و افتخار آدمى خواهند شد. شهید مطهرى این موضوع را در قالب تمثیلى زیبا ترسیم کرده است:

«وجود زن باید از وجود مرد عواطف و احساسات بگیرد تا بتواند فرزندان را از سرچشمه فیاض عواطف خود سیراب کند مرد مانند کوهسار است و زن به‌منزله چشمه و فرزندان به‌منزله گل‌ها و گیاهان، چشمه باید باران کوهساران را دریافت و جذب کند تا بتواند آن را به‌صورت آب صاف و زلال بیرون دهد و گل‌ها و گیاهان و سبزه‏‌ها را شاداب و خرم نماید اگر باران به کوهساران نبارد، یا وضع کوهسار طورى باشد که چیزى جذب زمین نشود، چشمه، خشک و گل‌ها و گیاهان مى‏‌میرند.

پس همان‌طوری که رکن حیات دشت و صحرا، باران و بالاخص باران کوهستانى است، رکن خانواده، احساسات و عواطف مرد نسبت به زن است، از این عواطف است که هم زندگى زن و زندگى فرزندان صفا و جلا و خرمى مى‌‏گیرد.»[۲]

‌خانواده را مى‌‏توان به گلخانه‏ اى مانند کرد که ممکن است چهار گونه گل تولید کند:

۱- گل خوشبو و خوش‌رنگ‏

 ۲ – گل بدبو و خوش‌رنگ

 ۳ – گل خوشبو و بدرنگ‏

 ۴ – گل بد بو و بدرنگ‏

‌به‌یقین غیر از دسته اول دیگر گل‌ها مشترى و خریدار ندارد. خانواده موفق آن است که فرزندانش هم خوش‌رنگ و باادب باشند و هم خوشبو و بامعرفت؛ هم رنگ انسانیت آن‏ها خوش‌رنگ باشد و هم بوى دیانت آن‏ها عطرآگین، این موضوع براى همه خانواده‏ ها مایه افتخار و مباهات و سرافرازى است اما براى کسانى که در جامعه دینى از جایگاه ویژه معنوى و دینى برخوردارند اهمیت دوچندان دارد؛ زیرا آنان و فرزندانشان جنبه الگویى دارند.

مثلاً کسانى که در اداره حکومت دینى نقش کلیدى دارند و یا مانند امامان محترم جمعه در دیدگاه و منظر مستقیم مردم قرار دارند داراى وظیفه ‏اى دوچندان و رسالتى مضاعف هستند.

پیامدهای آقازادگی در نظام اسلامی

در این زمینه مقام معظم رهبرى در نشست سالانه ائمه جمعه به این نکته اشارتى زیبا و هشداردهنده داشتند: «و آخرین مطلب ‌قُوا اَنْفُسَکُمْ وَ اَهْلیکُمْ ناراً وَقُودُهَا النّاسُ وَ الْحِجارَهُ‌[۳] هم خودمان را باید نگاه داریم هم «امت نزدیک» را که خانواده ماست، فرزندانمان، همسرانمان، اشراف به کارهاى این‏ها داشته باشیم، مراقبت داشته باشیم، نمى ‏گوییم این‏ها را به بند بکشیم، اما نه این‏که این‏ها را باز بگذارند، انسان چون هر کارى که فرزندان ما بکنند به حساب امام جمعه نوشته خواهد شد در نظر مردم، مگر امام جمعه برود آنجا صریحاً تبرى کند که چنین چیزى هم عادتاً پیش نمى‏ آید و نباید هم پیش بیاید، خوب نباید اصلاً زمینه، چنین زمینه ‏اى باشد باید مراقبت کرد باید کنترل کرد…»[۴]

 تعبیر «امت نزدیک» نسبت به خانواده و فرزندان این پیام را مى ‏رساند که در گام نخست باید پیامبرگونه از خود و خودی‌ها شروع کرد «وَ اَنْذِرْ عَشیرَتَکَ الْاَقْرَبین»[۵] آنگاه این دایره را گسترش داد تا «امت بزرگ» ساخته و پرداخته گردد.

اشراف بر خانه و خانواده و فرزندان باید به‌گونه‌ای باشد که از افراط و تفریط به دور باشد، نه سخت‏گیرى و به بند کشیدن آن‏ها مطلوب است و نه رهاسازى آن‏ها به مصلحت؛ بلکه باید همواره مراقبت و اشراف و کنترل صورت گیرد.

نکته دیگرى که در کلام رهبرى شایسته تأمل و تدبر است آن است که نباید زمینه‏ هاى سوءاستفاده از مقام و موقعیت مدیران براى خانواده و فرزندان فراهم شود، پیشگیرى لازم است که کارد به استخوان نرسد.

روشن است اگر کار به جایى برسد که باید مسؤول خانواده از وابستگان و امت نزدیک تبرى و بیزارى بجوید اولاً در عرف و عادت شدنى نیست و ثانیاً پیش آمدن چنین صحنه‏ اى بنیادهاى اعتماد مردم به مسؤولان و مدیران، به ‏ویژه آنان که در حلقه نخستین مدیریتى قرار گرفته ‏اند را متزلزل مى‏ سازد.

‌اگر در فرهنگ عمومى نسبت به پدیده آقازاده ‏ها ذهنیت منفى شکل گیرد پیامدهاى منفى فراوانى را به دنبال خواهد داشت که با «بیل» و حتى با «پیل» هم نمى‏ توان جلو آن را بست.

‌هشدار جلودار کاروان، نسبت به خانواده و فرزندان مسؤولان در نظام اسلامى هشدارى است عاقلانه و دلسوزانه، اگر این هشدار جدى گرفته نشود، چه بسا بسیارى از پیشتازان انقلاب بر اثر عدم کنترل و عدم اشراف بر کار وابستگان درجه یک از جایگاه و منزلت رفیع خود تنزل پیدا کنند و این پدیده نه به صلاح آن‏ها است و نه به سود نظام.

/۹۳۱۴/۷۰۴/ر

ابوالقاسم یعقوبی

منابع و مآخذ:

[۱]. قرآن کریم، سوره فرقان، آیه ۷۴٫

[۲]. نظام حقوق زن، ص ۲۵۷٫

[۳]. قرآن کریم، تحریم، آیه ۶٫

[۴]. سخنان مقام معظم رهبرى ۲۲/۷/۸۷٫

[۵]. قرآن کریم، شعراء، آیه ۲۱۴٫

منبع:اسراء

لینک کوتاه این مطلب :